14
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
1123
Okunma

Cahit ZARİFOĞLU Anısına...
Hep bir masal anlatmak isterdim aslında
Yarını dünle karıştırıp ve kendimi izafi olandan ayrıştırıp
Ruhumu dağların sert yellerine maruz bıraktım
Tek kanadı yırtılmış yüzümde yalpalayan
Topal bir sineğe bakarken
Zamanın içine aktım...
Elimde bakırdan bir küçük sitil vardı
Kalayı gitmiş, bakırı iyice belirgin
Suyu bozmazken yemeği bozmasını anlamadan,
Ninemin tembihi ile çabuk tüketirdim içindekileri
-Ninem, ruhuna nur saçılsın
Rahmet ile yat toprağında
Penceren kanat kanat cennete açılsın-
Zamanı düşledim, çocukluğumda kalmıştım
Bir ayağım çamura saplanmış fil gibi
Can havliyle bağırıyordum
Yoksa ben kapana kapılmış dağ aslanı mıydım
Masallar vardı aklımda
Bugün her şey masal gibi geldi bana
Elimde ne var ne yok uçup gitti
Masaldaki dev mi bir lokmada beni yuttu
Yoksa nenem mi, masal anlatırken beni uyuttu
Hala orda mıydım; uyanmazlık iksiri içmiş gibi uykuda
Düşündüm, uyuyup da mağara dostları gibi
Uyanmaya çabalarken,
Korktum, dış-dünyayı düşünürken
Uyumaya devam ettim
Güneri Yıldız (Elazığ, 31.10.2011)
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.