Yalnızlar parkında bir akşam üstü
İpil ipil yağmur yağıyordu banklara
Ellerin yine, sahipsiz ellerime gelmekteydi
Ellerin ellerimde ıslak ıslak tükenmekteydi
Bende senden birşeyler var diyordun
Yalnızlar parkında yalnızca , kendini yiyordun

Yalnızlar parkında bir akşam üstü
İpil ipil yağmur yağıyordu dallara
Bir gözlerime bakıyor;
Bir dalıyordun yollara
Körpe bir ceylan gibi öylece geziyordun
Tırnaklarınla taşlaşmış ruhumu eziyordun
Yalnızlar parkında
Ayrılığın resmini karanlığa çiziyordun

Yalnızlar parkında bir akşam üstü
İpil ipil ıslanıyordu yalnızlığımız
Saatlerdeki akrep ikimizi sokuyordu
Bir başka kokuyordu yaseminler
Sen bir başka kokuyordun
- Gitme diyordun
Bende senden birşeyler var

Yalnızlar parkında bir akşam üstü
Gamzelerinde biriken yaşlarla usul usul eriyordum
Ciğerimden çıkarıp saplı hançerı,
Yanağında çifte sular veriyordum

Yalnızlar parkında şimdi ben,
İpil ipil seni özlüyorum
Kırlangıçlarla yarışıyor çocuk çığlıkları
Yaseminler senden kalan kokuyla salınıp duruyor
Nefes nefese çekiyorum
Yelkovanlar öylece duruyor
Ve
İçimdeki hançer, akreplerin boynunu vuruyor.