![]() Yüreğinden Kanatlanan Çocuklar“Şahin duruşa güvercin bakıyor/çocuklar Kanatlarına mavi tebeşir tozu üflerken…” Gölge gibi ağır; Ellerinde barut kokusu Kaşmir dokuya işleniyorlar Teyellerinde rüzgar gülleri Leblebi tozuna banıyor Top sesleri bakışlarını Bakışlar/ki ürkek Ceylan avında… Biri! İman tahtasından kanıyor Avuçlara yediveren sıcağı Bahara çiçekli güneşin Gülen yüzleri onlar Çiğ dökmüş sözleri Basiretsiz… Yüreğinde kum eleyen çocuklar Dişlerinde çitlembik eziği Anarşik sevdaları sıvadılar Düş yanlarına… “Sevda değirmenlerinde Umut eliyorlar durmadan” Yıldız çalıyorlar Karanlıkta kalan yüzlerine Kanat uçlarında acılar İçinden taşan insanlığa Özgürleşiyorlar… Yeryüzü alfabesinde Savaşın aritmetiği bu Okeye dönen bir taşın Fünyesinde çocuklar Şansa çekiliyorlar… Ve talan olmuş bakışların Son çırasında ışıldıyorlar Yakamoz mavisi ziynet gibi Kendi fenerlerinde yalnız Yalnız ekilen toprakların son mahsulleri onlar Her bahara kanayacaklar çiçeklerinden… |
Daim ol