İnsanla muradının, nesneyle nesnelerin,
Aralarına engel, koyandır her birinin.

Var oluştaki gaye, düzeni bozulmasın,
Muradının üstüne, başka murat konmasın.

Varlıklarda bulunan, istidat gereğince,
Çünkü olan bitenler, Halik’ın dileğince,

Vacip olan eksilmez, ne de üstüne ekler,
Yeterince kotlanmış, zuhur tavını bekler.

Madde itiraz etmez, düzene boyun eğer,
Manilik denge için, hayret insana değer.

Sebeplerin güneşi, herkese açmaz perde,
Sonsuz sorgular başlar, aklın olduğu yerde,

Bazı menler kullarda, muhtaçlık izhar eder,
Bu sebep ve niyazla, Rabbine boyun eğer.

Ömür denen ipliğe, olacaklar dizilir,
Kimi memnu yerinden, kimileri üzülür

“İyilikler Allah’tan, kötülükler kuldandır”
Denenip sınanılmak, imtihanlar bundandır.

Hakkın takdiriyledir, mani olup olmamak,
Kamillerin halidir, bu sırları anlamak.

Onlar ki karanlıkta, nur kandili yakarlar,
Sebeplere bakmazlar, müsebbibe bakarlar.

Her mani bir sebeple, sebepler birer mani,
Rıza makamlarından, Hak gören Hakla kani.

Mani var yol keser, mani var yönlendirir,
Engelleyip men eder, yorar ve dinlendirir.

Ya Rabbi her maniyi, hakkımızda hayreyle,
Ömrümüzü müzeyyen et, mutlulukla neşeyle.

27.03.012…Mustafa Yaralı