Kulların günahını, tövbelerle affeden,
Bağışlama yönüyle, sebepler halk eden,

Hataları anlayıp, kabul eden insandır,
Hakkı hakkına veren, bir mizanı vicdandır.

Kulun yanlış halini, tövbeye sevk edendir,
Aracısız darasız, safiyete nedendir.

Rahmetin umumiliği, her kula gitmesidir,
Tövbe ve itaatle, suçların bitmesidir.

Bu da güzel ahlakla, başlar ve sonuçlanır,
Onlar ki Allah’ı, Allah onları tanır.

Ve ilahi muhabbet, tacıyla taçlanırlar,
Kurtulup cümle şirkten, hak ile Hak kalırlar.

Günahından vaz geçen, en masum hali bulur.
Kulların bu haline, melekler şahit olur,

Ve de kullar burada, asi olmaktan korkar,
Tevekkülle takvayla, vera iklimine sarkar.

El- Tevvap el-Kerim’in, kapısının bekçisi,
Kötülüklere karşı, iyilik gerekçesi.

Cenabı Hakk’ın fazlı, sınırsız genişlikte,
Böyle cömert kapıya ihlâsla gidişlikte,

Asıl tövbe “benliğe” dönmemek üzere,
Yapılan büyük tövbe, ömrümüzde bir kere.

Çünkü günah işleyen, damarlar bağlanınca,
Nefislerde gıdasız, besinsizde kalınca,

Hata, şirk, isyan, kusur işlenmez olur,
Böyle olan kişiler, sonsuz saadet bulur.

Cenabı Hak cümleyi, bu kullardan eylesin,
Kalbimiz Hakla çarpsın, diller Hakkı söylesin.

20.03.2012…Mustafa Yaralı