gün denizin koynunda kan kırmızı ellerim
birkaç hatıra daha soldu bitti bu akşam
yaprağın döndü başı esmez artık yellerim
kadehe şarap gibi doldu bitti bu akşam

kanayan yüreğime istemedim ben derman
azalmıyor zamanla azalan bir tek zaman
tozudur ayrılığın dinlemeyen el aman
gözlerimin pınarı boldu bitti bu akşam

erteledim hayatı bir elimle dur deyip
hedef oldum kadere kurşun isen vur deyip
yalnızlığı büyüttüm yıkılmaz bir sur deyip
aşk yüzüme bakmadan güldü bitti bu akşam

hüzünlü bir ezgiye eşlik eder bağlamam
mühür vurdum sevdaya feryat edip ağlamam
kendimedir zararım çok olurum çağlamam
umutlarım vuslata yoldu bitti bu akşam

ayaz çöker şehrime asılır ufkun yüzü
dilde değil yürekte atmalı aşkın özü
ağırdır taştan beter öldürür bir tek sözü
fırtınaya küreksiz saldı bitti bu akşam

katlanırım cezama suça ortak aramam
kovulursam dünyadan aşktan hesap soramam
sarmaşık değilim ki kapı duvar saramam
elde sünger ne varsa sildi bitti bu akşam




hicran aydın akçakaya/bodrum