Yazıyla şekillenirdi bir zamanlar yaşamlar, devrimler ve saire. Bir zamanlar mürekkebin divitle buluşmasını, hatta mürekkebin idea dünyasından sıyrılıp duyu dünyasına ulaşmasına sebep olurdu hokkalar..

Hokkanın sırrı, özel ve mahremiyeti temsil ettiğini düşünecek olursak divitin kamuya mal olduğunu, hatta bazen pespaleşip el ayağa düştüğünü de anlamış oluruz..

Divit: du viyd : iki dilli, farsça ya da kürtçe, Hokka; küçük kutu, arapça..

iki dili olanın savurgan olması, küçük olanınsa ketum olması kaçınılmazdır.. ve fakat tüm savurganlığın o esrardan çıktığı düşünülecek olursa ; paradox..

upss..!

Divit ustası olmayan hokkayı anlayamaz elbette, hokkanın sırrına vakıf olamaz..

( anlaşılmayan şey üzerine çok konuşulur evet ama daha da karmaşık hale gelir..yaptığım gibi..)