Büyüyoruz çocuk
Her mesai bitiminde
Daha çok büyüyoruz senle

Sonra gece oluyor parmaklarımızın ucunda
Ve geceleri kurduğumuz düşler
Gündüzün sislerine karışıyor
İçimize kuşkuyu düşürdüğümüz anlarda

Bilmiyorsun bay çocuk bilmiyorsun
Sen bir okul önünde
Aşkla tekmelerken topunu
Seni izleyen bendim
Gözlerim görüyordu
Belli etmedim
Vaktinden önce bozma istedim oyununu

Çek elini yanaklarından
Somurtma
Ellerin yüzün olmuşsa
Bil ki ben ellerini de yüzün kadar severim

Aç mısın bay çocuk
Bana “tokum ete” deme
Ben bohem
Bohemya köftesi
Sen hep hamburgere alıştırılmışsın çocuk
Belki de bunun için yemiyorsun
Benim yoğurduğum bu köfteyi

Bilirim oyun oynamayı seversin
Bay çocuk her çocuk gibi
Balmumumdan tenim
Sana dedim
Oynama şiirden kibritlerle
Beni yaktın
Ben yine senin dizelerinde eridim

Dün gece rüyamda
Kırmızı sakallı bir palyaço gördüm çocuk
Kutudan değil yumurtadan çıkmıştı
Korktum
Hani güldürürdü her palyaço dedin
Ağladığımın farkına vardığında
Anladım ki yanlış sirkteydim
Senin çocuk masumiyetinle tanıştığımda
Ama rüya buydu ya
Uyandığımda sen de bir gün kirlenecektin
Mavi şiirler yazmaya son verecektin

Biliyorum
Sen pamuğunda fasulye büyüttüğün çağlarda
Ben portakalda vitamindim babamın kese kağıdında
Söyle bana hangimiz daha büyüyüz bay çocuk
Lütfen bir daha oyun bozanlık yapma

Bil ki
Ben bir adayım çocuk
Öbeğimde taşlar
Durma
Kendi yalnızlığınla çevir beni
An(a)karan olayım

jir-fhrn