12
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
1419
Okunma

Van kar altında yanarak can veriyor
Isınır mı içimiz buğulu camlar ardından
ölüm beyazlığının romantikliğiyle....
:(
Mizginim...
naylon ayakkabılı ceylanım...
minik elleri kar yanığı/ kara yazgılım...
kardeşlerin marka çizmeleriyle
kardan adam yaparken...
sen o bir avuçluk bedeninle
kardan kız oluyorsun zemheride...
Sana bu satırları doksan dereceyle ısıtılmış odamda
konforlu koltuğumda gerinirken yazıyorum
utanmadan!
puşt şehrim günlerdir yalancı kar altında...
üstelik başımızdaki dam naylon değil
biliyor musun?
adam boyunu geçen beyaz ölümü bilirsin sen
çatma kaşlarını...
bir zamanlar yetim coğrafyamızın
boyumu aşan karını da gördüm ben...
şimdi uzaktan ahkâm kesip
sosyalizm...
eşitlik...
adalet diye uluduğuma bakma...
bir tek gerçek varmış Mizginim...
yoksula kar ölüm
zengine romantizm...
nerede duracağımı bilmiyorum küçüğüm...
neredeyim?
kimim?
bu sıcak odada işim ne?
sen orada ölümle cebelleşirken
üzerinde ilmeği sökülmüş pirinç örgü kazağınla
ben humma nöbetinde...
sıcaktan donuyorum!...
Mizginim...
bizi ne çok kandırdılar aklın ermez senin
bir parça yavan ekmeğe değişirsin
tüm sorularını...
öyle hoyrat bakma yüzüme
ne olursun...
kara yazgılı /karasal iklimlerin çocuklarıyız biz...
diren!
aşsızlığa
ayaza...
çadırlarda donarak yanmaya...
bahar gelecek Mizginim...
ve ben yine unutacağım seni
kar dinince...
...