Sen anarşist
Mısır kavurur ya bazen insan
Tencerenin içindeki tüm mısırlar patlar
Ve bir tabağa alırsın onları
Yersin yersin ve tükenirler
Sonra baktığında tabağa
Patlamayan tek bir mısır tanesi olduğunu fark edersin

Dedin ki; “Ben anarşistim.”
İşte sen o anarşist mısır tanesisin

Şimdi sana zaman zaman
Kendini kundaklayan bir arsonistin
Halet-i ruhiyesinden bahsedeceğim
Ama biraz geride dur
Sıçramasın kıvılcımlar ruhuna

Bazen şanlı ve kanlı bir savaş meydanında
Zırhlarımı ipek geceliğim gibi
Çıkarmış halde buluyorum kendimi
Oysa diyorum
İnsan bu denli savunmasızken
Hiçbir savaşta kendi kendinin galibi
İlan edemez di mi kendini
Hele hele bu zahiri alemde
Her şeye rağmen
Batıni bir gelenekle beslenmeye devam ettikçe

Bedenim sanki maslow’un ihtiyaçlar hiyerarşisi
Ye
Seviş
Uyu
Aşık ol
Unut
Saygı duy
Ve yaz
Bu yolla kendini gerçekleştir

Hiç sebepsiz ve benZERsiz yazıyorum
Çünkü bir tek o zaman
Mutlak huzurun koynuna akıyorum

Yazdıkça en koyu kelimeleri
Hislerimi bir iguananın kuyruğuna bağlıyorum
Rengim ve derinliğim değişiyor günden güne
Sonra gidip bir meşe ağacının dalına konuyorum
Ben biliyorum bir tek
Her meşenin kendi gövdesini yiyerek boy verdiğini
İşte öyle
Her geçen gün uzuyor boyum


fhrn-jir