adı memed, İNCE MEMED’di
pamuk ipliğinden bir yaşamı seçmişti
dayadı sırtını dağlara
az gitti, uz gitti
SARI SICAK bir gecede
DEMİRCİLER ÇARŞISInda işledi ilk CİNAYETİ
çok sesli değil, tek kişilik bir koroydu
tek başına bir orduydu
çukurova’nın bereketli rahminde
çukurova feodal bir fırtınaydı onun için
içtiği bir tas suyu fırat bildi
eğildi, eğildi,eğildi
fırat’ın suyundan kana kana içti
avuçlarında patlamamış ve belki de hiç patlamayacak
bir mermi çekirdeği
yumdukça avuçlarını, nasırlaştı pamuk yureği
dokundukça kanadı, boran sessizliği
yıkmak istedi ağaların leş saltanatını
vaftiz etme istedi mülkiyetin günahını
şuurunun çöllerinde, bin yıllık serap
koydu gerçeği yerine!
kokladı sarı_kırmızı toprakları
içten içe
ÇAKIRCALI EFE vardı, dava arkadaşı
gezdiler BİNBİR ÇİÇEK ANADOLUyu boydan boya
ağızlarında bir ÖLMEZ OTU
doldurdular KARINCANIN SU İÇTİĞİ tasa umudu
AL GÖZÜM SEYREYLE dedi anadoluyu
gördüler DAĞIN ÖTE YÜZÜnü
dağın öte yüzü karanlık
dağın öte yüzü kaypaklık
köylünün hali, kenger acısı
düşündüler, düşündüler, düşündüler
YILANI ÖLDÜRSELER çiyanlar vardı.
çıyanı öldürseler, şahmeran
dipçiklerinin ucunda, dipsiz bir öfkeyle,
dağıttılar şahmeranın yuvasını
YER DEMİR GÖK BAKIRdı o gece
öttü TANYELİ HOROZLARI
müjdeledi yeniden, umut dolu sabahları

jir-fhrn