14
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
2587
Okunma
şu önümde uzayıp giden yollar
bilsem ki
sana götürecek beni
eğilip üşenmeden katlayacağım
dönüşüm olmasın diye geri
bilmiyordum
oysa
aşkı öğrenene kadarmış
çocukluğumun masumiyeti
şimdilerde yasak elmanın
göğsümde açtığı yara
ve dudaklarımda
zehirli bir yılanın diş izleri
zamanla alışırsın demişlerdi
alışamadım
kaybettiğim masumiyetime ağlıyorum
üzgünüm
çocukken de hüzünlüydüm ben
çekilip bir kuytuya
sık sık ağlardım
severdim yalnızlığı
ipi elimden kaçan balonuma
ağlardım
yağmur yağar, gök gürler
korkar ağlardım
ama en çok
seni kaybetmekten korkardım
evet evet
hatırlıyorum da
en çok buna ağlardım
yorganı başıma çeker
uykuya dalana kadar ağlardım
öyle ya
tavansız bir gecenin
dipsiz karanlığında
kirpik uçlarıma salıncak kuran
meleklerden başka
kim duyacaktı ki
hıçkırıklarımın sesini
bugün çocuklaşıp
hüzün doldurmak istiyorum yeniden
basma etekliğimin ceplerine
gözlerimdeki çakıl taşlarını
düşürüp yollara
ağlamak istiyorum
doyasıya
zira sen yoksun yanımda
dünyaya gözümü ilk açtığımda
yediğim bir şaplak ağlatmış ya beni
hani anlatırdın sık sık
sonrasında her ağladığımda
öpermişsin
gülsün diye gül yüzüm
uzun zaman oldu
küstürdüm gamzelerimi
senden gelmediğini bildiğim
hiçbir öpücük
güldüremiyor artık beni
yani sebepsiz değil bu hüzün
ıslaktır ayrılıklar
geçen onca zamana rağmen asla kurumazlar
kapısızdır kaçamazsın
penceresi de yoktur
açıp havalandıramazsın
rutubetlidirler
ve daima küf kokarlar
farkında mısın
havalar soğuk
kalbim kırık
ve dudaklarımda can çekişiyor
ürkek bir hıçkırık
bir ricam var şimdi senden
çok üşüyorum
ayrılığı çeksene üzerimden
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz