21
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
3407
Okunma

Ben Gözyaşı Dökerken Görmezden Gelenler Gönlüm Yas Tutarken Gülüp Eylenenler
Şimdi Sırada Sessizlik Konuşuyor .......
Garip bir günün sabahı
Ay dolunaydan çıkmış yıldızlar yasta
Yorgun adımlarım yokuşlarım isyanlarda
Hasretim yükselirken arşa
Sana demiştim kadınım
Gözyaşlarına banma beni
Kopan fırtınan orta yerinde
Gözlerime sığınma benim
Sensizliğin hatıralarını gömüyorum hücrelerime
Uykusuz nöbetlerim serseri bir katil
Ayrılığın nefesi avuçlarımda kör bıçak
Saatleri öldürüp sana gelemiyorum kadınım
Neden ağlıyorsun kadınım
Narında yandığım kış güneşim
Karanfil kokulu tenin neden kuruyor
Konuş susma çaresizim kadınım
Susma ne olur yüreğimde sinsi ayrılık pusulada
Yüzümde kara tebessüm bulutları
İkinci kez ağlamayı unuttum
Oysa ben her gün ağlıyorum kadınım
Durun vurmayın ruhsuz bedenime
İstediğin acı çekmem mi ver benim olsun
Ben ölmem sevdiğim yeter ki sen iste
Bir tek seni sevdim sende yoksun kadınım
Şiir:Remziye ÇELİK
Yorum:Hasan DAĞ
6.1.2012 CUMA
Yürek limanında yelkenleri yakıp sesiyle yürekleri dağlayan ablasının gülü canısı Hasan Dağ.’a bir kez daha çok teşekkür ediyorum ve bu şiiri Mersinde bulunan LALE Kâffenin sahibi Tarkan Günay beye hediye olarak sayfaya asıyorum
5.0
100% (20)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.