Büyüyecektik.
Büyüyüp , büyük adam olmaktan ziyade büyük sevdaların peşinde koşacaktık.
Yorulmadan , yok olmadan...
Kal/k gidelim hadi.
Kaçalım,
uzaklaşalım bu virane şehirden.
Ardımız sıra şarkılar bestelesinler
Kalemler ağlasın halimize,
içten içe yiyip bitirsinler kendilerini.
Bir kaç dize yazdık diye , anlık mutluluklarına sevinsin ayrılık şairleri.
Bu sefer yalnızlıktan şikayet etmeyip , bizden bahsetsinler...
Bizse duymayalım arkamızdan konuştuklarını.
Bırak geçmişini işimize yaramaz bu saatten sonra
Tanrıdan ödünç çaldığımız mutluluğun tadını çıkaralım...
Sessiz ol ,
eğer ağlatırsak susturamayız.
Parmak uçlarında yürümeye devam etmeliyiz.
Köşeyi dönünce yakarız ilk sigaramızı.
Görmesinler , delil bırakmamalıyız.
İzmaritleri sakla ceplerinde.

Akrebi uyuttum , yelkovanın kulakları duymaz
Bu gece terketmeliyiz bu şehri,
Sıkı tut ellerimden bırakma sakın ,
kaybolursak bulamayız bir daha birbirimizi
Az kaldı...
Sınırından çıkar çıkmaz yedi tepesinden küller savurur , sevinç çığlıkları atarız
Aldırış etmeyiz , kız kulesinden yükselen haykırışlara
Kazıya dursun isimlerinin baş harflerini
Karşısında sevişen aşıklar banklara,
Eminönü’nden Üsküdar’a gelen vapur
kiminin sevdasına tanık olsun kiminin yalnızlığına ilk adım...
Kız kulesine kürek çeken sandallarda ,
Kaptanların kıydığı nikahlara şahitlik ediyor bak gökyüzü.
Gelinlerin duvakları desen eşsiz mavilikte boy gösteriyor
Martıların ıslıkları yalnızların kulaklarına küfür gibi düşerken
Duymazlıktan geliyor ümitsizler
şaraplarından bir yudum çekerken...
Kiminin kanı donmuş ,
kimi içli bir türkünün esirinde kalmış ,
sönen sigarasının farkında bile değil.

Üşüdün galiba ,
ellerin hissizleşti hareket etmiyor parmakların , dur ceketimi vereyim.
Kapatalım fermuarıda rüzgar dokunmasın tenine, kıskanırım...
Gözlerini gözbebeklerimden ayıramıyorsun
oysa sen bakamazdin bu denli gözlerime, utanıyorum derdin.
Bir gariplik var sende susma !

Hadi Allah aşkına bir şeyler söyle ,
yoksa senide etkisi altına mi aldı bu şehir ?
Dalgalara mi özendin ,
onlar gibi sitemkar olup karaya mi vuracaksın özlemini...
...

Tanrı canımı yanında alsın demiştim cansiz bedenini mi layık gördü varlığıma ,
hadi aç gözlerini yalvarırim.
Bitmemeli bu rüya , daha silmedinki dudaklarındaki ojeyi,
silmeden de gidemezsin lütfen bırakma beni.

Uyan sevgilim uyansana hadi söz veriyorum üzmeyeceğim bi daha seni .
Ey Şehr-i İstanbul sen söyle.
Anlat ona olan sevgimi...
Ölmedi ölmeyecek değil mi.
Hem kim isterki uğruna öleceği insanın yanında soğuk bedenini...


Doğan Yücetaş