Allı pullu gecelerde güller açardı
Biz günü sevdaya döndürdüğümüz zaman
Bir dünya kurardık üzerinde aşkın
Ürkek dillerimizdeki şarkılarda
Yok olurdu hüzün gözlerimizin bebeklerinde

Güller açardı kokusu dünyayı saran
Kirpiklerimiz inatla bekleşirdi denkleşirken sevgiye
Irmaklar bir başka akardı yukardan aşağıya
Köprüleri güldürürdü gönlünden bıraktığı seslerde
Her yer pırıl pırıl sevda dökerdi koyuna
Özlenen bir hayat ortaya koyan

Güller açardı mevsimleri tanımayan
Güzünde yaz ,kışında bahar olan
Sonra şarkılarında sevinç nağmeleri
Sessiz sessiz ses verirdi yüreklere
En gür seslerden daha çok çıkardı sesleri
Gönüllerde yer edinmiş sevdalarda
Dile gelirdi hayatın ne çok özlemleri
İçinde göz yaşı ve kahır olmayan

Güller açardı bozkırında ülkemin
Huzur kokan güneşli günlerinde
Saraylarda beslenirdi düşkün serçeler
Bağrı hisli yurdumun insanının
Gözlerinde güneş
Işırdı geceleri memleketimin
Haz alırdı hayat varlığında yüreklerin

Güller ne çok işveleşir semirirdi
Tutsak eder devşirirdi bilenenleri
Şimdi mahpus zamanlar elinde
Siftahsız aşklarda şehrim
Susuz çölleri hayal eder durur
Gün gelir güne devrilir birileri
Baz alır işveli kötüleri


Güller açar sokaklarımda renksiz kokusuz
Zamane çığlıkları toplayan
Hissiz koyunlar meleşir yavrusunda bizar
Toprağımda çamura belenmiş
Çıraklar gördüm içinde kin ve nefret karışık
Ustasına kızgın kızgın bakan
Sevdalar üzerine nice med cezirde aşıklar
Her seferinde daha da kırgın
Tarlalar bilirim mahsulünü esirgeyen
Tatsız tuzsuz yetişmiş meyvelerle


Oysa ki güller açardı eskiden
Gül gibi gülü ,gül gibi gülüşü olan
Al yanaklar da açardı al al
Gül gibi gül
Gülüne gül verilen güller
Gül gibi ülkemde gül gibi şehirleri olan
Güller açardı gönlümde

Haydi yeniden gül ..gül…gül...

11-10-2011
Hayrettin ŞAHİN