Yerde yatan az kullanılmış bir ayrılık
Dört mevsimi bir cümle haklamış sadece
Bir tek cümle götürmüş idama onca kahkahaları
Gözü kara bir virgül bile engelleyememiş
Ekimden sonra kasımı

Bir çınar gibiydi sevişirken oysa
Sonradan sonradan kavak ağacına benzedi
İmgesiz bir fotoğraf gibi
Öyle boylu boyunca serilmiş sevdasızlığına
Bir dolu meraklı rüya etrafında :
“vah vah pek de tutkuluymuş”
İlahi acınmalar
İlahi keder
İlahi rüyalar!
Siz adamı öldürürsünüz!

Bir dolu avare masal etrafında
Okunmaya okunmaya körelmiş pembelikleri
Alacaklıymış gibi nidaları :
“Vah vah hangi öykü dışlamış ön sözünden?”
Alemsiniz siz!
Siz alemdiniz o zamanlar!
El Aleme ne deriz sonra
Sizin şöhret için roman olduğunuzu

Biri acil düş ekibini çağırsın lütfen!
Baksanıza tüm sesiz harfler üşüşmüş başına
Ayraçla ayrılmış bir kitaptan bir sela
Düş oğlu düş şu gün şu saatte bitkin düştü
Yaygaracı ekibi geliyor sonra
Vazife icabı çekilen zılgıtlar
Zılgıtı yiyenler

Yerde yatan sevdiğinden az kullanılmış bir ayrılık
Dört mevsimi bir tek cümle haklamış sadece
Bir tek cümleyle kararmış gökyüzü
Ve bir tek cümleyle yetişiyorum sonraki doğuma
“Çekilin ben doktorum!”


Oktay Coşar