Varsa cesaretin durma, dokun yaralarıma,
Eğer yüreğin parçalanmayacaksa,
Dayanabilecekse yaşanmışlıkların,
Su katılmamış acılarıma,
Gel, bak akıyor yaşlarım, biçare yanaklarıma…

Bu dünya üç gündü,
Yaşadık ikisini.
İki ayrı kutup,
Birbirine muhtaç, iki gezegen gibi.
Ben avare döndüm etrafında,
Sen tükettin kendini uğrumda,
Durma koş gel,
Arttırabildiysek yaşanacak tek bir anı,
Solan günün, yalnızlıksız yarınına…

Tertemiz anlının ortasında,
Ben küçüldükçe büyüyen o aydınlığınla,
Nefesime sebep gözlerindeki ışığımla,
Sende yaşadığım dünün, bütün korkularıyla gel…

Emanet gibi titrek sevmelerini,
Kordan ziyade, ateşin ta kendisi, çırılçıplak gözlerini,
Olur da gidersin diye, sende bıraktığım gülüşlerimi,
Sensiz yaşadığım bu günün pişmanlıklarınıda al gel…


Sonuncusu da olsa, yanında alınacak bir nefes için,
Adına mutluluk denebilecek tek bir an için,
Gücü yettikçe dizlerinin,
Sensiz olmayacak bir yarın için
Koş gel…

Varsa cesaretin durma, dokun yaralarıma,
Eğer yüreğin parçalanmayacaksa,
Dayanabilecekse yaşanmışlıkların,
Su katılmamış acılarıma,
Gel, bak hala akıyor yaşlarım, biçare yanaklarıma…

Kelkit