Sorma
Karanlık dağların ardı dumanlıdır
Ey sevdiğim
Asırlara zincir vurmuş nesildendir yüreğim
Eğilmez başım
Karanlıklarda bitmez
Bitmez benim bu savaşım

Ötüken yaylalarında Asenalar düşmüş önüme
Dedem korkut hikâyeleri büyütmüş sevdamı
Ana demişim yar demişim
Adına toprak demişim, yar uğruna öldüğüm
Vatan demişim

Kınalar yakmış anam ak saçıma
Ölüm ölüm sevdam demişim
Oğuz boylarında at sürüp otağ kurmuşum
Esaret zincirine prangalar vurup
Beyaz kefen giymişim

Soyuma soy katmışım dölüme döl
Ayak vurup titretmişim toprağı
Alın sürmüşüm yerlere kıbleye dönmüşüm
Kâbe yolum demişim, düsturum olmuş

Çekmişim kılıcımı,
Düşmüşüm Alparslan’ın arkasına
Ölümü şerbet diye içmişim şehit olmuşum
Gözyaşı dökme sen ağlama ana
Sakın sakın karalarını bağlama
Kurbanlık koyunlar gibi
Kınalar yakmadın mı kara saçıma

Muhammed’e tabi oldum ana
Mehmet demedin mi sen bana
İşte fatih orada düş arkasına
Sen kılıcını vur padişahlar yürür ardın sıra

Vurdum ana
Çağlar yıkıldı çağlar açıldı haykırışıma
Benim adım Mehmet sen sakın ağlama ana

Sakarya sürünürken doğrulmuş ana
Kanlı sularında yıkamışım bedenimi
Çanakkale de al kefen giymişim
Dur demişim iki cihana
Yer susmuş gök susmuş ben haykırmışım
Adım Mehmet Mehmetdir ana

Şimdi söyle
Asırlara dem vurmuş yüreğim
Girer mi esaret boyunduruğuna
Gelir mi böyle kahpe oyunlara
Dağlardaki taşlar mermi olup yağsa da üstüme
Karanlık çöküp yıldızlar dökülse de yeryüzüne
İnan ki boyun eğmem ana it sürüsüne

Sen ağlama ana
Adımız Mehmet şehit düşeriz vatan uğruna
Sen ağlama ana akıtma gözyaşlarını
Yol vermem it soyuna