10
Yorum
6
Beğeni
4,9
Puan
2504
Okunma

Yürüyordu kayıp bir kentin
Gün batımında
Heybesinde yalnızlığı
Sırtında kefeni her an hazır
Meçhul sona
Kimine göre deliydi
Hep asılı kalmıştı
Hep araya girmeseydi
O bir lokmalık susmalar
Ondan habersizce
Ve yine sallanıyordu
Köstekli saat misali
Hipnoza hazır gibi
Zihninin uçurumunda
Gözlerdeki gözyaşının
Dudaktaki gülümsemesiydi o
5.0
94% (16)
4.0
6% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.