o kadar vefasız sözleri sürme
ayrılığı/mı/n kesiğine
daha da bileme bana mahlas bıraktığın öksüzlüğümü
uzun zamandır sazıma sürmedim parmaklarımı
ve açmadım bavulumu gözlerine yakalanacağım diye
açarsam soyulacak yine yaralarım
anılar kızıl bir lodosu üfleyecek yüzüme


lehçemin bozuk olduğu gibi
sevdamında her yanı kırık dökük
senin şehrinden kaçma hikayelerine benzeyen
bir kuzey kitabını emiyorum gözlerimi kırpmadan
ne desem sırtına vurup geri dönecek cümlelerim biliyorum
elinde kara kaplı sözlükler
küfre nazır lugatlar ezberliyorsun
ebedi töhmetlere zincirleyerek yanılgılarını
her sabah uyandığında bana
yeni bir isim buluyorsun

tek tanığı senin gözlerinde yaşayan
bir maktül masumiyet bulunmuş
izbe bir şehirde
boynunda parmak izlerim teşhisli
yine senin n/isyanlı şahitliğinle


herşeyden vazgeçmek
çok büyük bir yıkılışla evlâ değildir pervanem
kanatlarına musallat kor ateşlerle
utancımın ucuntan alevlere tutuyosun
yanmakta ölümün başka bir adı olsun birtanem
dumanım üstümde işte
görüyorsun


ey benim uzak yıldızım
ey benim masallardan yüklendiğim karlı dağım
güneşi yutmuş ülkelerde
başka bir nefretin artığı gibi bekliyorum
tüm vebali omuzumda ayrılığın
düşe kalka yürüyorum




Faruk CİVELEK