çıplaktı ayakları
nasırına yağmur vuran çocuk
ter kavurmuş gün yanığı teni
gamzeler çukur çukur
çilekeş mahmur
hayata yağmurlu bakan gözleri

kaybolmuşluk şehrinde,
beş kuruşa satılan aşkların izdüşümü
rüzgâr sallamış kanatlarını bir ceninin hücrelerinde
ağlamak vebali yüklemiş, küçücük yüreği,
yumuk yumuk gözleri,
masum kokan teninde;
ki, camiler midir terk edilenlerin kaderi
kuştüyü arzuların beşiğinde…

//hep aşk kokmaz bu şehirde
yoksulluk, çaresizlik, ihanetler…
sırt döndüğümüz gerçekler,
namus satan pezev…ler,
ya da; namus için öldürülen
körpecik bedenler
tan kızılı gerçekler
ve
balçıkla sıvanan yürekler//

bir gün elleri anason kokar gençliğin
“ölüler senfonisi” eşliğinde

toprakta çatladı hırsından
su götürmez yaralar böğründe
kanıyla sulayan yiğitlerin sızlar burun direği
at, avrat silah..
medeniyetin beşiğinde!

satılmış ruhun, satılmış vicdanları!
topyekun rafa mı kaldırmalı..