I

Demlendi eylül’ün eteklerinde güneşin kızı
Kurumaya yüz tutmuş atlasın yeşili
Ve kurşuni yüklü bulutlar ısmarlarken
Kırlangıç kanatlarına
Muson iklimi toynaklı-yor keşkeler(i)


II
Elveda’ya gebe iken,
İçindeki gizli özne, telli duvaklı
“biz” çekimli fiil’in sırtını sıvazlayan yalnızlığı
Öykünüyorken, gecenin sırma saçları
Yitik boşluğu tırmalıyor bunalım nöbetleri
Ki..ölü düşler şeytan dilinden damlarken
Acıya çizik atan dünyanın fendine
Akıl tutulması yaşar sırat.


III

Yırtarken bağrını kefarete güneş
Doğurgan umutlara sancılı sanırlar
Saatler,
Gözlerine katran karası mil çekmişken
Toprağın çatlak dudakları feryat figan
Buğulu kokusunda hasret
Yağmur sonrası ebemkuşağı


IV

Bir kuğunun endamıyla savrulur bulutlar
Mühürlenmiş yüreğinde dolunay tutulması
Umuda gelin verdiğimiz yazgılar
Ve taç taktığımız hür başlı turnalar
Göç vakti..
Hala dilbaz korkulara yenik
Çare/siz
Kimse/siz
Sevgi/siz

İşte yine!
Eylülün hazan saçlı perisi savurur deli rüzgârları
Emziriyor göğsünden depresif yarınların tomurcuk güllerini
Beklenen baharı,
Müjdelese de gözbebeklerinde ki inci
Alaca karanlığı deliyor sol yanında ki sancı.


V

Kış bahçesinde acıyorken, krizantem çiçeği
Al başlı gelincikler şehit düştü nemli toprağa
Karıncalar sofrasında, eylül güncesi üleşirken
Umuda al gelin olmuş, bostan tarlasında ki;
Tahta bacaklı korkuluklar…
Asma bahçesinde şarap olmuş ekşi koruklar
Tatlanır aşk kokan dillerde
Ve
Fahişe bir karanlık soyunurken sabaha
Tan kızarır,
Gerdeğe girer güneş
Yavaş yavaş…




ÜMMÜ AŞCI...