4
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
1489
Okunma
bir
işçi yorgunluğuyla eve döner her akşam, günaşırı yollara sürdüğüm hayaller
ki
yemek ister, su ister ve bir bardak demli çay,
yeniden hazır olabilmek için ertesi günkü kavgaya
hiç
bakmak istemesem de gözüm takılıyor
k’anıyorum,
yukarıya bakma! aşağıya! hep aşağıya…
ört
uyumalıyım kara yazgıların kâbusunu
daha yaşanmadan/yaşlanmadan
ve uyanıp yetişmeliyim bir sabah pür telaş,
firdevsin kapıları kapanmadan…
peş peşe
dizilir nedametler
ah-u eninler, iç çekişler
ömrün geçip gittiğini anlatır dökülen kirpiklerim
ve artık dönsem de gelmeyecekler
mazisinden çekip gittiklerim…
anne
gece gündüz saçlarımda titreyen
bu kelimeler de ne?
...
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz