![]() Kemanı Ağlatan Adam (Anroozha)Ve insan O mağrur gövdesinden Doğarken kaldırdı eğik başını gökyüzüne Ve sonra Arş’a değdi birden...! Göğün bittiği yerde Sen dokundun Tıpkı uykuya dalar gibi Bir yandan kanatıyor Bir yandan sarıyorsun yaraları Ah anroozha! Sessiz çığlığında ses buluyor kemanın Düetinde piyanonun tuşlarından dökülüyorsun Tonlarca ağırlığında ’Yalnızlık Kutsaldır’ diye Bir ivme ve yükle Boğazımıza takılan bir nefes Çırpınıyor yürekte Tanıdık bir soluk ve ses Sen tellerine dokunuyorsun kemanın Biz Hayata /Karların altında papatya hayali kuruyoruz/ Sessizliğin tınısında bir başka hüzün var ’Elleri öpülesi’ diye başlayan ve annelere adanan Ah dedirtiyor Bu kadar mı içli çalınır bir enstrüman Nasıl da dokunuyorsun Kalp atışlarımıza Sen o günlere Acı çeken topraklara Biz yitik bir hayata Ağlıyoruz Ah anroozha! Bizi lale tarlalarına götürüyorsun Özgür beyaz ruhlar topluyoruz sesinde Sürükleniyoruz sonra Yeniden birlikte Ve sonra düşlüyoruz ardından Leylakları ve morları Güneşe bakar hepsinin başı Bilirsin Biz gibi değil anroozha Eğiyoruz tekrar başımızı ... Sevilnur DURMAZ |