........................
"ters yönü gösterdi hep kalbimin işareti,
ayaklarım geri geri sürükledi gövdemi.
düşündüm ‘bahçem artık benim değil öyle mi?
kargo, kime bırakır bana gelen paketi?’"
........................
üstâd !
her şiirinizi bir başka beğenirim
"evimi sattığım gün"ü ise
bambaşka.
o ne düşün seli,
o ne duygu seli.
adeta betimlemektesiniz gürsel'i....
........................
kaleminize,beyninize ve kocaman yüreğinize sağlık...

evimi sattığım gün
ilk kez tattım tadını ben de vatansızlığın
ve anlamsızlığını ilk kez düşündüm ömrün;
bir mahkûmdum artık kendi kendinde sürgün,
görülesi haliydim sudan çıkmış balığın.
..............................

İrade vardı burda
kendim karar vermiştim, ayrılmayı seçmiştim
yıllarca yaşadığım, anı dolu mekândan..
lâkin öyle zormuş ki : çıkar iken anladım
kapı kolunu son kez çeker iken anladım
kalakaldım mâzîde soyutlandım mekândan..
vatansızlık ne imiş, ben nelerden geçmiştim
mekânımı verirken meğer zehir içmiştim
elin etmediğini ben kendime etmiştim
iradem ile kendim hüzne kefen biçmiştim.._____-diyesim geldi muhterem hemşehrim... duygulandırdın beni.. ben de ayrıyım öz mekânımdan..muhacirim işte.. var mı gerisi ? Gönlüne selâmet diliyorum... Sonsuz sevgi ve muhabbetlerimle...