Yeniden gelirsem bu dünyaya
Ağlayacağım doğarken doya doya,
Bu gelişim geçti boşu boşuna
Karayılan gibi talihim dolandı boynuma,
Virajlı yollar çıktı akalnımdan ortaya
Doğarken güldüğümden bunlar reva görüldü bana!..
Yeniden gelirsem bu dünyaya,
Kimse yazamaz hakkımda bir kara sayfa
Karanlıklarda oynadığım senaryolar anısına
Ahdim var bir daha karanlıkta oynamamaya,
Vefa bu mu dağıldı hücrelerim her yana,
kurusun sular bana,uğrarsam sizin toprağa!...
Yeniden gelirsem bu dünyaya,
Zamansız yakalanmam aşka sevdaya
Sarhoşken çıksa sahrada Leyla karşıma,
Vallah’i ayılmam derdimi anlatırım kumlara;
Haremiler şehri üstünde dururken havada
Bir üveyik gibi kanadımı kırdılar bir anda!...
Yeniden gelirsem bu dünyaya,
Dolu dolu yaşamak var aklımda,
Umutlarım akıntıda kaybolsa da
Karabatak gibi çıkar bir gün ortaya,
Alnımda kazılan virajlı yollara
Umut çiçekleri patlayacak ruhumla!...
Yeniden gelirsem bu dünyaya,
Elimde çiçek kurşun atarım, zalim domuzlara
Onlar yaşadı biz taşıdık baksana oyuna
Her ağacın borcu var mutlaka bir baltaya
Dallar uzayarak tırmansa bulutlara
Gelişim muhteşem olacak,
Bunca zorluklara direnerek yaşadıktan sonra!...
Yeniden gelirsem bu dünyaya,
Sevinçten ağlamalı sevdiklerim arkamda
Sansarlar beklemesin pusu için inde boşuboşuna
Küçük umutları büyüttüm geceleri koynumda,
Yalnız onlarla çıkacağım yollara,
Her leşten sonra bir post olacak namlımın ucunda,
Ölsem de cesedim dimdik duracak ayakta
Bu beyinlere böyle kazıla!...
Yıl:04.01.2005
Saat:16.40-17.15
Yer:Kuzguncuk/İST
EROL KEKEÇ