1
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1271
Okunma
Ölüm var gardaş ölüm,
Sanma ki alam benim
Ölüm var gardaş ölüm,
Gelipte hiç gitmeyen kim!
Ölüm var gardaş ölüm,
Soldu gölgede gülüm
Ölüm var gardaş ölüm,
Sustu ağzım ve dilim
ölüm var gardaş ölüm,
Bu evrende kral benim
Ölüm var gardaş ölüm,
Çürüdü benimde kemiklerim
Ölüm var gardaş ölüm,
Doymuyor kara toprağım
Ölüm var gardaş ölüm,
Nedeyim dünya malın!
Ölüm var gardaş ölüm,
Gitti adem ve Muhammedim
Ölüm var gardaş ölüm,
Rahman’dır benim tek sevgilim!
Ölüm var gardaş ölüm,
Dünü atıp bu günde kalayım
Ölüm var gardaş ölüm,
Kimseye kalmaz yerim!
Ölüm var gardaş ölüm,
Gençlik gitti sitemkarım
Ölüm var gardaş ölüm,
Büküldü bel tevbekarım!
Ölüm var gardaş ölüm,
Viran olmuş bedenim
Ölüm var gardaş ölüm,
Huzuru ala’da ben nederim!....
...........................
...........................
10.02.2004
İSTANBUL
EROL KEKEÇ
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz