Et kıyan bir makine çalışıyor içimde
Tüm uzuvlardan sonra sıra kalbimde
Ne yer etti ise, kim sevdi ise, kimi sevdimse
Milyonlarca kez tebessüm etsemde
Bir tek gün yüzüm düştümü, kalır yerde...

Kaldıran, elini uzatan, tüh diyen arama
Çukura düşmekten daha acıdır atılmak
Yeter be hayat yeter daha tuz basma yarama...

Her arkamı dönüp gidişimin ardında
Hançer olmasa bile küçük bir çakı olur sırtımda
Vuruldum, vurulurum, vurulacağım
Ve sırtımı kanatanın, kalır tadı damağında...

Araba olsam tekerim patlar, uçak olsam düşerim
Isınmak istesem üşürde, serinlemek istesem pişerim
Türkü olsam dinleyen olmaz
Amma
Şiirde olmasa şişerim...

Benim yüküm kalemle azalır
İki kürek salladımmı satırlarda
Sanki dertlerim ışık hızı ile yol alır
Düştüğüme, sırtımdan vurulduğuma
Bakmayın kuyulara hapsolduğuma
İki kelime üflesem üzenlerin ruhları sallanır...

Zerafetli, asil, adil, sanki melek zannettiklerim
Muhabbetine hasret olduklarım, yüreğini özlediklerim
Yüreğimdeki minarede okunan sese kulak veriyorum
Abdestimi almışım, yalnızlığa gidiyorum
Bu güne kadar yaşananların helalliğinide
Eskilerin hatrına gönlünüze havale ediyorum...

13 Şubat 2011
Pazar

M.Y.B
Konya