birazdan;
şehrin sokakları alabildiğine canlanacak,
menzili sana doğru bir bulut çıkacak yola.
haydi sevdiğim, çık sen de sokağa;
o bulut var ya, içinde kar taneleri saklayan,
işte o bulut, ha yağdı ha yağacak...
P
birazdan;
bir güvercin havalanacak yüreğimden,
kanatlarında sevgi yüklü...
özlemler biriktirmiş dilinde, türkü türkü.
dinle sevdiğim, sana ulaşan her ses
ve her nefes; biraz ben,
biraz sen ama hep biz yüklü...

birazdan;
güneş doğacak, tan ağardı sevdiğim;
gene nöbetlerdeyim. sen gelsen örneğin...
sabah mahmurluğuna mütevazı bir sofra kursam,
karşılıklı oturup, aşkı yudumlar gibi;
sen kahveni, ben çayımı yudumlasak...
terkibini sorma fincandakinin;
biraz sihir, biraz marifet ama hepsi “biz”den ibaret...


birazdan;
kar yağacak sevdiğim, ben bir kar tanesiyim.
saçlarına değil, omzuna da, avuçlarına hiç değil;
tam ortasına düştüm de yüreğinin, erimek üzereyim.
izin verme yok olmama; sar sarmala, koru beni desem,
ne cevap vereceksin...
üşütmeden koruyabilecek misin?

Hatice Ak