ay yüzünde makyaj durmuş
akıyor yanaklarından gece
yüzündeki tebessüm mü?
acı mı?
teninde geziniyor suskun kuşlar
göğsümü delip geçiyor bakışın
gözlerimdeki derin Nisa
hiç unutmadım seni
Mona Lisa...!


nasıl bir kudrettir bendeki yengeç
sabah akşam yakamozla beslenen
gölge sularını kulaçlarken fıtratım
üşengeç saltolar atıyorum
en derininde denizin
ölü balıklarla korkumu doyuruyorum


arşivimde Da Vinci’den tozlu tuval
tarihin uzunluğuna boyanıyorum
ucu yanık mektuplarda ahuzar divitlerim
güncelerimde hazan varsa
kimin yüzünden uzandı sakallarım
sen söyle şimdi..
Mona Lisa...!


lavanta çiçeklerinden mistik figür
bir feriştah ihtirası ki sorma
geçmişin efsunundan mı sızdı
bu sonbahar ruhuna
Mona Lisa...!


ellerin göğsünde bağlı
dimağında söz sitemkar
mıhsız çerçevenden bakarken
mum alevinde titriyor iclal
eğer
için titriyorsa
bakma öyle
Mona Lisa...!


altı yüzyılın tablosunda yaşadığın
sorulacak bir hesapsa
şiirlerim gerdanına tırmansın şimdi
Mona Lisa...!





Faruk Civelek