ayın dokuzu nisan
içmiş gibiyim, mutluluk sarhoşu
bi elimde elleri bi elimde gökyüzü
sonsuzluktan bir dem vuruyorum sabah oluyor bir anda
rüya gibi geçiyor gece
uyanıyorum öylece

ayın dokuzu nisan
yıl ikibin on
konuşuyoruz, sonra ben elini tutuyorum
konuşuyoruz, sonra ben eli oluyorum
dudakları oluyorum, dili oluyorum
gözleri oluyorum ama o kadar güzel olamıyorum hiç bi zaman
bahar
güneş vuruyor alnına
parlıyor alnı, alnı beyaz kadar temiz
ve elleri tertemiz, anne sütü kadar,
gözleri gülüyor ama ben gözlerine bakamıyorum
alıyor insanı içine
öyle uzun uzun bakamıyor onun gözlerine insan

sonra mutluluk şarkıları
sonra hasretlik türküleri
sonra ayrılık şiirleri
sonrası muamma işte
ayrılık şiirlerine takılı bir ömür gidecek gibi geliyor bana
ama umut var ya o umut
işte o terketmiyor
hep bir yerden mutluluk gelecek gibi geliyor,
içindeki umutla yaşayan insana...

ayın dokuzu, aralık
onu özlüyorum...

9-12-2010