küreği doldurup boşaltıyor yükseltgenler
hummalı çalışmalarını bindiriyorlar günaydınlara
annelerin kahvaltı hazırlayışlarından;
sevgililerin öpücüklerine,
kedilerin; yalaya yalaya ayaklarını
hiç bitmesin istenilen gülücüklerine
kelebeklerin…

nasıl olur da kütlesel kayıplar acı verir gökyüzüne
nasıl olur da metalar tutuklanır kalplerde
nasıl olur ha; ben severken birini
o beni sevmese de olurmuş?

olmazmış,

korunaksız düşünce baloncukları
beynimin kıvrımlarında
aniden sensizliğin mutluluğunu ölümsüzleştiriyor,
bazı karakterler hiç uymuyor mesela
oyuna, bazı oyunlar hiç oyuna benzemiyor.
korkudan adı astarı
bilinçaltı diyaloglarından dahi kaçışıp uzaklaşan
nemli mektuplar var çatıda.
çatı tozlu.
çatı eski bir kitap tozu.
çatı eski bir pikap tozu.
eski!
eskidi!
eskimekte!
eskiyecek, daha çok,
çok eskiyecek.

dokunaksız bilince
sevgicikler adım adım sensizlikten
sessizliğin tutkusunu bütünleştiriyor,
azı dişlerim hiç uymuyor mesela ağzıma,
sız-(lı)lamı-yor ağzım.
soğuktan başı kıçı
bütünleşiyor keşmekeşlerin “dahi”
olan de ayrı yazılmalı türk dil kurumuna uygun türkçelerde.
türkçelerde,
türkçe tozlu.
türkçe eski bir kitap tozu.
türkçe eski bir takipten arda kalan
düşüncelerden ibaretse.
eskisin o kelimeler artık.
eskimekte.
eskiyecek.
türkçe kalsa da bazı kelimeler eskiyecek.
eskidi.
eski!

uyumaktasın sen,
alınma üstüne ama ellerin değiyor yüreğime
alınma; örtüne bir küçük el değdirdim,
benimsin artık, seninim…

kırılganlaşıyor düşüncelerim,
geliyorum yanına,
sevişelim!