BEN Kİ SINANMAKTAYIM

Ben ki sınanmaktayım,
Yüreğim bir kez daha sınanmakta…
Biliyorum, ağzımda acı bir sudur aşk
Ve sol yanımda patlayan
O mekruh şark çıbanlarıdır…
O mekruh şark çıbanlarıdır;
Dağılır bedenime çürümüş kan tadıyla her gece.
Benimse başım bir kez daha önümde kalır
En sevdiğim yerlerimden vurulurum en sevdiğimce.

Aşk adına bir tortuyum şimdi ben,
Seninle başlıyorlar Araf’taki sorguma.
Sen flusun, aşk da flu nedense uzaklarda.
Telefonlarda ve bilgisayar ekranlarında
Hasta ruhlu insanlar geçiyor aramızdan
Mutluluk deyip haykırıyorlar
Aşk deyip inliyorlar, elleri hayâlarında.

“Neden?”lerim ve “niçin?”lerim tükendi artık
Gördüm serlevhada bütün doğruları ve doldum.
Gözlerindi şahidim
Ve sustukça konuşan dilinde saklıydı her şey.
Eller, ellerini tuttular, bense kalbini
Susturdum geceyi ve karanlığı
İşlediğin her günaha senden önce ben soyundum.

Ben ki sınanmaktayım,
Yüreğim bir kez daha sınanmakta…
Günahım sorulmakta geçtiğim şehirlerden,
Bir dağın ağırlığı, içimde öylesine durmakta.
Oysa görenler sevda bilirdi bunu
Seni ağlarken gökyüzü
Ve sokaklar seni dağıtırken canavarlarına
Küçük ve sarışın
Yeşil gözlü bir kız düşerdi sol yanıma
Acımı sevdiğini sanırdım
Ve yüreğimin içinden geçtiğini
Her sabah aşka giderken.

Oysa bir çileymiş çektiğim benim
Sevda diye bildiğim benim dağlı yanımmış.
Şimdi, kanamalı bir yarayım bu şehirde
Sen de bir yarasın
Günahlar doğurursun ikide birde,

İhanetler emdirirsin, bilmediğim adreslerde.
Bundandır helalleşmem içimin ağlayanlarıyla
Bundandır yalın ayak yollara düşüşüm…
Çünkü yolum çakır tiken tarlaları bundan böyle
Ve yılanların kudurarak seviştiği haziranlar
Seni aşk diye öptüğümde
Söylenişin kulağıma üç kere.
22 Ağustos 2010/Salihli