seviyorum
ötesi
berisi
gerisi
yok işte !
yetmedi mi yüreğimin yangını hala ?


kestirmeden geliyim dedim
yol eyledim sana çıkıyor diye
ruhumun köprüsünü
tam yöneldim
baktım ki tüm köprüyü yakmışsın

dert değil inan kuş misali uçmak varken
yan yana bile duramamak seninle
ben kendi kuponlarımı sayıyorum
gün gibi eğreti duruyor sevgim sende

yürümeyeceğini bile bile
unuttuğumuzu bile bile sevmeyi
gözlerine kum tanesi kaçan
karaya vurmuş balıklar gibi
can çekiştirmekten ibaretiz yalnızca
birbirimize...
hepsi bu !
hepi topu bu !

avuçlarında can çekişiyor ruhum
idam sehpasında canımı alacak cellat gibi sözlerin
ömrüm ağzından dökülecek kelimelere gebe
yaşamın biletini sen kes diye
bağladım gönlümü sana
mutluluğum senin dilinden dökülende

bakışların hala aynı mı ?
hala bana baktığın gibi mi bakıyorsun
herşeye ve herkese
ahh ağrım
ah sancım
kabuk bağlamayanım
beni de götür sensizliğe

beni buralarda öksüz bırakma
buralar soğuk, yağmurlu, kasvetli
beni bırakma
beni sensiz bırakma

itiraflar döküldü söze
dilin kemiği yok
laflarım sıraya dizildi
sırlarımız söküldü ilmek gibi
düştü yüreğimize

paylaşacak birşeyler olmalı hala !
yanılan bir ben miyim yoksa
avunan sadece ben miyim
ve avutan sadece gündüzler mi
gecelerde can çekiştiren olmalı !

aklıma ne geldiyse yazayım dedim
düşündüm, aklıma bir tek sen geldin
geçen gün çorbayı karıştırırken olduğu gibi
yolda yürürken aklıma düştüğün gibi
o şarkı çıktığında içim sızladığı gibi
olur olmaz aklım da olduğun gibi
yine aklıma sen geldin
elimde değil...
susma ki susmayım karşında
yerli yersiz
ve sebepli sebepsiz
havadan sudan da olsa
susma konuş kırgın da olsa...

sus pus olmuş
içime gam gibi oturmuşsun
öylece...

kalakaldım
üzüldüm
bu sen misin
ve
bu ben miyim diye
donakaldım öyle
kızma
hak ver
şaşkınlığım
bu suskun haline
elimden bir şey gelmemesi değil
içimi acıtan
girememek, sokulamamak yüreğine
ben şimdi bu çelişkiyle
ve bu med ve cezirle
nereye kadar giderim?


fulya/kasım2009