Hüzünlü bir iz bıraktı gidişin
Sanki hiç yaşanmamış gibi,
Umursamadın elinin tersiyle ittiklerini
Ardında açılmaması gereken
Bir vasiyet mektubu bırakırcasına
Öznesi kaybolmuş bir fiil gibi, çekimsiz ce
Gittin .
Herkes gibi,herkesin yaptığı gibiydin !
Yalazlandı içim.
Ocağı ilk tutuşturan alevler gibi, birden yandı yüreğim.
Uzun uzun, uzak uzak baktım ardından
Hüzünlü cümleler kurdum
Kendimi sahipsiz zamanlar içinde
Yalnızlığın sancısıyla kıvranırken bulduğumda
Sessiz sesiz ağladım.
Sahi ;
Neden hep bir şeyleri unutturuyor hayat
Neden değersiz kılıyor bütün değerlerimi
Neden yaşamla sürekli arama girerek
Mazeretler üretiyor, bilmiyorum !
Artık düşlere ödünç bıraktım sancıya gebe geceleri
İster olsun sabahlar ister olmasın
Umrumda bile değil
İçimde faili meçhul soğumuş bir cesetle yaşarken
Ne kadar sıcak tebessüm etsem de artık ısınmıyor içim.
Hüzünlü bir yalnızlıktı gidişin
Hüzünlü bir iz bıraktı.
Tıpkı ;
Elindeki yanlış adresle kapı önünde katılaşıp,
Taş kesilen insanlar gibi
İçimi kirli bıraktı.
Döküldü yüreğiminden sevda,
Durmadan işledi içimdeki yara
Beni iç kanamasıyla,
Dünyanın çamuru içinde bıraktığında
Vicdanın rahatmıydı acaba ?
Şimdi yokluğun, yıllanmış bir rutubet kokusuyla
Hala dolaşıyor damarlarımdaki kanda
Beni sakın yanlış anlama
Düğün niyetine giydim bu beyaz gelinliği,
Bu tacı bu duvağı da !



Hande