20
Yorum
2
Beğeni
4,9
Puan
2272
Okunma
Ofisimden caddeye bakıyordum,
Durakta duran dolmuştan fırlatılırcasına
bir adam indi aşağıya...
Bir yere bir şeye tutunmaya çalışıyordu sanki,
görme engelli olduğunu elindeki uzunca değneği
görünce fark ettim.
Halsiz ve çaresizdi, çöktü olduğu yere
Bir adım gidemedi, ne öne ne geriye
Önünde duran ağaç, engeldi kendisine
Sanki çivilenmişti, kaldırım demirine…
İzledim ofisimden, beş-on saniye kadar
Arandı çevresini, kalmıştı orda naçar
Ona pek yabancıydı, bu güzergâh bu durak
Kimse yoktu ki yakın, bekledi oturarak...
Bir eleman gönderip, sordurdum ne derdi var
Götür evladım dedim, gittiği yere kadar
Hastane arıyormuş, bulamamış yönünü
Zaten unuttum demiş, bu günümü dünümü…
Onun gözüyle baktım, çevreme uzun süre
Hiçbir şey göremedim, işte dünya gözüyle
Atacağım adımlar, hep dümdüz mü olacak
Yoksa bir çukur olup, canımı mı alacak…
Ne merhamet, ne vicdan
Ne inanç ne de iman, bilinemez kimdedir
Anladım ki insanlık, madde ile kirlenir
Kişiyi ölçüp tartan, başka bir kişi değil
Mutlak Yüce Rabbin Şaşmaz Terazisidir…
26.10.2010
Hatice AK
5.0
91% (10)
4.0
9% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.