Güneş ne zaman elini eteğini çekse tepelerden
Aklıma hep sen gelirsin
Hayalin bir ateş parçası gibi düşer avuçlarıma
Tutmaz olur elim ayağım
Yanar parmaklarım
Yüreğim yanar.
Uzak yolların tozunu taşır yaralı gönlün
Gözlerinde medsus bir bakış
Dilinde son nakaratı hala yazılmamış eksik bir sedayla
Kaçarcasına nefes nefese, kan ter içinde
Her gece yorgun ayaklarla gelirsin rüyalarıma
Şaşkın bir telaş içinde uyanırım.
Bırakırım düşlerimi en olmaz yerinde
Ellerimden kayar gider uykularım
Sana bırakırım en asûde zamanları
Yarınları bırakırım
Bilcümle yaşadıklarımı, hayallerimi
Kendimi sende bırakır, kaçarım.
Biliyor musun ?
Sevmiyorum artık o şarkıyı
Oysa ;
Bir zamanlar ne çok severdim
Ne kadar çok şey sığdırırdım gönlümün coğrafyasına.
Gittiğin her yer benim olurdu,
Gezdiğin yollar,dolaştığın sokaklar,şehir şehir,köy köy
Dokunduğun her şey, söylediğin her şarkı
Her kelime, her cümle, her şiir benimdi.
Hasretle biriktirirdim,özlemle saklardım sana ait olan her şeyi.
Kifayetsizim !
Artık seni bana getirmeyen yollarda gezinmiyor ayaklarım
Gözlerim kapılara bakmıyor,
Dalıp gitmiyor artık eskisi gibi o hiç bilmediğim müphem diyarlara…
Ama ;
Yine kızarıyor yüreğimin yüzü
O şarkıyı her duyduğum an da …

Varsın ;

Geçsin günler haftalar
Aylar mevsimler yıllar
Zaman sanki bir rüzgar
Ve bir su gibi aksın

Sen gözlerimde bir renk
Kulaklarımda bir ses
Ve içimde bir nefes
Olarak kalacaksın




HANDE