Netice de ben de bir insanım,bayan
Çitilenmiş şair gömleğim pazar malı biliyorsunuz
Orta malı imgeler ile yamalanmış
Elimden gelenden çoğunu istemeyin
Ben böyleyim
Okuduğu tüm şiirleri yağmalamış..




Bilirim
Siz ateşi lirizmle süsleyip
Mürekkep yaparsınız kaleminize
Klasik dramaların repliklerine sahnedir şiirleriniz
Masum rolleri kimselere vermezsiniz
Merhamet damıtan dilinizle
Çamuru hiç yüzeye vurmayan ’mavi göl’senaryosunda
Ne kadar güzel oynuyorsunuz
Yürek tiyatronuzda




İzansız bir kitabın önsözü de sizdiniz
Şişkin tarlatanınızı ustaca sığdırırken acıklı bir romana
Elinizdeki çiçekler naylon
Yüzünüzdeki tebessüm ihanetti
Çünkü
Sırtınızdaki siyah duvak
Emanetti




Peri tozları serperek seyirtiyordunuz
Ayaklarınızda siyah botlarınızla
’Neverland’in kayıp çocukları’nı arıyordunuz sözde
Saçma sapan ’peter pan’ masallarında




Sizden aşk dilenmek mi
Hâşâ
Adınız dilimde n/isyan zaten
İnce parmaklarınızda ki gergin yay’dan korkarım
Size itaate zoraki çanak tutmak
Silikon kibirinizi görmemezlikten gelmek
Daha bir çok alışkanlıklarınızı
Göğsünüze düşürdüğünüz o hınzır gülücükle
Şah damarımdan zerkettiniz
Zamane mecnunuyum aklınızda değil mi
Siz beni öyle bilirdiniz ..




Üzgünüm bayan
Sizin baktığınız yerden
Hamarat bir aşk budalası görünsem de
Saçımdaki beyazları nasıl inkâr edeceksiniz
Belki sizin kadar irdelemedim intihar şairlerini
Lâkin
Siz benim ecelimle öleceğimi
Nerden bileceksiniz




Faruk civelek