kan sana bahşedilmiş bir nehirdi.

...



el,
dil,
göz,
tohumundan kopartılmış tüm kadınların çığlığı
renginde kundaklandı toprağa.



ehramın eteklerinde düştü benlik
/
uçurumların yarılmış sinsi perdelerinde
soluk çiçeklerin aya küskün hançer bakışlarında
yıldızların soğuk hıçkırıklarda düğümlenen ışıklarında
hislerinin bekaretini alır ölüm.
çalınmaz deli yüreğin.
çalınmaz yaraların.




teneşirler kırıldı dürüstlükle
/
saklısın her daim her gözün
kirpik karanlığında.
tüm rutubetli tapınmışlıkların
en kuru yerinde sen varsın.



ayartma bir gece de
/
puşun da paslanmış yaraların kanları akarken
yalanların koynuna,
namında hitap edilmez hiçbir günah.
yassına tutulmuş tüm gözyaşları
yağmurlara düş olur,
karanlık surlarında.



zaman ölümle bahse girdi
/
hangi kurşun bedeninde
ölümün azizesi olmazdı ki
soluduğun boşluklara bıraktın kendini.




bedenine menfaat dilemeyen yüreğin,
mâzlumiyetin de ölümün en büyük gıdası oldu.



şimdi nehirler kurudu, kan pıhtısı.