Yerden yere şu dünyanın yükünü,
Utancımdan seriyorsam kime ne?
Cebimdeki beş kuruşun üçünü,
Utancımdan veriyorsam kime ne?

Göremeyip şeytanımın fendini,
Yıkamayıp benliğimin bendini,
Eli değil, nefsin bizzat kendini,
Utancımdan yeriyorsam kime ne?

İçim ile yüzleşmekten korkmayıp,
Akdimize sadakatten kopmayıp,
Çıkartarak çarpıp bölüp toplayıp,
Utancımdan deriyorsam kime ne?

Bir masuma atmış isem taşımı,
Bir garibe çatmış isem kaşımı,
Fenalıktan ağır gelen başımı,
Utancımdan eğiyorsam kime ne?

Ayıbımı ulu orta saçarak,
Köşe bucak insanlardan kaçarak,
Yanan bağrı Erciyes’e açarak,
Utancımdan sürüyorsam kime ne?

Beğenmeyip yaratanın payını,
Mahlûkuna döşemişsem mayını,
Kendime çevirip kahır yayını,
Utancımdan geriyorsam kime ne?

Yaralının can evini yarıp ta,
Günahıyla ağrısını sarıp ta,
Yaratanın huzuruna varıp ta,
Utancımdan eriyorsam kime ne?

25.05.2010…….Mustafa YARALI