Kopardım bağlarını cümle yemişlerin
Hayattan ne beklediğim kırklara karıştı
Bir hayalimi kanatır kaşların, kirpiklerin
Saadettir süzmesi gözlerin Gülfem gelir.

Terk etmelerin yarlar açar gönlümde
Terk ettiklerim intikam alır hevesinden
Bir yıkım arifesi, salarım bütün tayları
Her bunalımda aklıma Gülfem gelir.

Ölümü damıtırken gece çağrışımları
Tavafa düştüm her dem düğümlü boğazım
Ateşe koşarken mısralar yetişir imdada
Her isyanda vehmime Gülfem gelir.

Şehir savurur; toplamaz dağıttıklarını
Arkadaşlıklar gibi akrabalarda unutulur
Şen şakrak dönemi insan yasla hatırlar
Hanedir gönül, her vakit Gülfem gelir.

Her kafile ardında nice yolcular bırakır
Ve dökülür kabına sığmayan bütün yükler
Sırtlandım bütün ağırlığını sevdanın
Biter yollar, göstermeye Gülfem gelir.

SİNAN YILMAZ