Aşk ile muhabbetle, kendi gönül bahçeme,
Elimle dikmediğim, hiçbir şey benim değil.
Biri çıkar dava eder, açılırsa mahkeme,
Emekle ekmediğim, hiçbir şey benim değil.

Cefasına katlanmayıp, sefalarla dürülen,
Allanıp pullanarak, önümüze sürülen,
Ahkâm kesip kendimce, hakkım gibi görülen,
Çileler çekmediğim, hiçbir şey benim değil.

Gözümü perdeleyen kiri pası silmeden,
Aslını düşünmeden, gerçeğini bilmeden,
Maverada dolaşıp, hiç yüz yüze gelmeden,
Hayalle beklediğim, hiçbir şey benim değil.

Kilidini kırarak, hırsız gibi açtığım,
Ne bulduysam orada, sağa sola saçtığım,
Cana başa kıymadan, bedelinden kaçtığım,
Terimi dökmediğim, hiçbir şey benim değil.

Emeğin karşılığı, para değil emektir,
Emeksiz yenen aş, illa haram yemektir,
Emeksiz geçinenler, tam asalak demektir,
Çabayla sökmediğim, hiçbir şey benim değil.

En kolay kazanmanın düşlerine dalarak,
Kitabıma uydurup, ondan bundan çalarak,
Kurnazlıkla gasp edip, hile ile alarak,
Uç uca eklediğim, hiçbir şey benim değil.

Malım mülküm servetim, Aklım ruhum bedenim,
Bir cihetten bakınca, belki varlık nedenim,
Yaralı sözü bırak, hakikate gelelim,
Üst üste yüklediğim, hiçbir şey benim değil.

03.05.2010………Mustafa YARALI