Yokluğun yüreğimde bir yara,
Hasretine alışırmıyım bilmem anne,
Dün dostlar arasında anne konuşuldu.
Herkes annesini anlattı durdu,
Bense garip bir köşede;
Yüreğim ağladı gözyaşlarım hep içime aktı
Söyleyemedim..
Seni hiç görmedimki..
Seni soranlara nasıl anlatayım anne.

Dayanamadım yine geldim mezarının başına,
Elimde bir demet karanfil,
Yüreğim yaralı gözlerim yaşlı
Ayak ucunda durdum,
Sessizce yokluğuna ağladım
Belki beni görürsün ümidiyle anne.

Ah garip babam;
Sabahın erken saatinden akşamın kör karanlığına kadar,
Ekmek peşinde koşan babam
Senin yerini nasıl doldursunki..
Geçen gün çamaşırları yıkarken
Siyahı beyaza karıştırmış,
Beyazlarım kararmış,
Arkadaşlar gülüp geçti,
Sana öyle ihtiyacım varki anne.

Odamızın bir köşesi örümcek bağlamış..
Babam bugün yarın deyip unutup kalmış..
Benimde elim kavuşmamış,
Bizim evimiz hiç temiz kalmayacakmı anne.

Ne teyze ne hala nede başkası,
Senin sıcaklığını kim yaşatabilirki bana,
Senin ismin geçtikçe yaralarım tazelenir,
Kapanmayan o yara için için kanayıp beni bitirir,
Sabret annem bende fazla durmam buralarda,
Dayanamam hasretine,
KIsa gün sonra yanındayım bende anne.

ZÜLKÜF KILIŞÇI