21
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1199
Okunma
1992 şubatıydı kaybettiğim seni,
o gün bu gündür,
hiç bir şey sen gibi ısıtmadı beni...
Ruhun şad, mekanın cennet olsun babam..
güneş batmak üzereydi,
posta henüz ulaşmışken köye...
daha yürünecek yol vardı ya,
her şey ne kadar keyifliydi;
sen olunca yolun sonunda…
alı alına, moru moruna karışırken karşı tepelerin,
bizimse sırtımızdaki, yüklerin en ağır olanıydı.
velhasıl, kış günüydü o ormanı son gördüğüm;
alevlere yenilmeden önce salkım söğüdüm…
murt ağaçlarına yaslanıp fotoğraf çektirmiştik,
yarı bozuk, bir makineyle
hesabetmemişiz o an tükeneceğimizi mazide;
artık kül olup savrulan o çalıların bile...
giderken ayak mı sürüdün be Baba?
yandı, yok oldu bütün ağaçlar, koskoca köy bile...
bir bilsen baba, bir anlatabilsem hasretimi;
hava ayaz mı ayaz, sensizlik donmaktan bin beter.
her babasız kalanı, ayaz böyle üşütür mü Baba?
10.02.2010 - Hatice Ak
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz