Kimselere sorma beni, anlatayım birer birer;
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben,
Yürek yürek sevgi taşır, gönül gönül sevdayım ben,
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben.

Karlı dağlara sormayın, onlar beni bilemezler.
Ilgıt ılgıt rüzgârlarla, buram buram kokuyum ben,
İrem bağda deste deste, demet demet, öyküyüm ben,
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben.

Yıldızlara da sormayın, onlar beni göremezler.
Samanyolu burgu burgu, ortasında ülküyüm ben,
Sevgi akar ırmaklarım, sanmayın ki korkuyum ben,
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben.

Yüksek yüksek yaylalarda, özgürlüğe koşan taylar!
Sülün gibi atlarımın, üzerinde terkiyim ben,
Garip garip haller ile olağanın farkıyım ben,
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben.

Uzaklara sorun beni, yaban yaban eller bilir.
Felek tanır kimliğimi, ekseninin çarkıyım ben,
Döne döne çevirirler, dönencenin erkiyim ben,
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben.

Anadolu’m vatanımsın, insanlıktır taşıdığın,
Ha sen ha ben fark eder mi, bu toprağın halkıyım ben,
Mırıldanıp söylediğin, işte meşhur şarkıyım ben,
Sazın tellerinde nağme, tezenede türküyüm ben.
Beni benden sormalısın, Bu Toprağın Türk’üyüm ben.

01/2010/Konya