Ya Rabbi; her hâlim malûmdur sana,
Cemalinle hoş et, narda bırakma.
Zerrece kaygım yok rızkımdan yana,
Mihnete düşürüp darda bırakma.

Ey Dilara; gönül sende kalırken,
Kimlere gideyim? Seni tanırken,
Ellerin kervanı menzil alırken,
Beni dağ başında, yarda bırakma.

Gönül bahçesinin solmayan gülü,
Bize reva görme zilleti, zül’ü,
Gülistana müştak şeyda bülbülü,
Ah ile inletip zâr da bırakma.

Gaflet perdesini gözümden indir,
Hak-kel yakınlık ver, acımı dindir,
Gülün kokusunu içime sindir,
Kargaların yurdu, harda bırakma.

Mihnet tırnakladı, muhannet yoldu,
Gözyaşım tükendi, kan ile doldu,
Şu dünyanın kahrı çekilmez oldu,
Beni benden al da, varda bırakma.

“Hablel-metin”ini boynuma takta,
Seni aramayım benden uzakta,
Derdinle pişirdin, aşkınla yak ta,
Beni küle çevir, narda bırakma.

Yaralıyı çekip çıkart şuradan,
Affına mazhar et cümle şûra’dan,
Zatımı zatına erdir buradan,
Ulûhiyetinle sar da bırakma.

26.12.09……………M.YARALI