Yürürken bir başımıza kimsesiz kaldırımlarda
Yağmur damlaları okşasın saçlarımızı
Üstünden atlarken su birikmiş çukurların
Seyret nasıl süzüldüğünü tepeden tırnağa umutlarımızın…



Ben şemsiye almamış olayım mesela
Sen centilmence yaklaş yanıma
Yanaklarımı öpercesine düşen damlaları kıskanıp
Sor; Islanmışsın şemsiye ister misin diye…



Sonra havadan sudan konuş birazda
Bu yağmurlu havada işin neydi dışarıda
Beni nasıl ve ne zaman görmüş olabilirsin
Değil miydin kalın bir perdenin ardında…



Bak yine kapandı hava, birazdan kar yağacak galiba
Karanlık biraz içimi burksa da ne gam, sen varsın ya
Dünyamı aydınlatan, içimi ısıtan varlığınla
Hadi tut elimi sıkıca, hiç bırakmamacasına…



Güneşim ol,
Aydınlat dünümü, günümü
Sıcaklığın, sevgin ve şefkatinle…

Hatice Ak
16.12.2009