I

Deniz gibi titreyen gözlerinin içinde sabahladım yine bu gece
Alaca bir karanlıkta susuzluğuma uyanıyorum
Bakıyorum yanımdasın
Bugün de gitmemişsin/ şükrediyorum
Terlemişsin hafiften
Siliyorum
Sen yüreğimin buğusunda gezinen adam
Seni ne çok seviyorum




II

Yarılmış gökyüzü
Yağmurlarımı toplamakta bulutlar
Bütün kuşlarım ölü
Şüpheye düşmüş bu sevda
Tavan arasında yarım kalmış bir öykü
Sıla yüzlüm
Her alaca çöktüğünde gözümü kapadığım yerdesin şimdi
Açmazlara vurulan paslı bir kilit gibi





III

“Bir türkünün dudağına konsam” diyorum senden habersiz
Fark eder de bırakır mısın türküleri kimsesiz
Harında yarsız
Sen yoksan harsız
Ne çok haylazım bu gece
İçimdeki sızının diğer adı “sen”
Yüzme bilmeden düştüm
Kaldım kıyısız





IV

Her kaçışın sana çıktığını bilmeden vurdum bu yola beni
Acının büyüttüğü çocuklar gibi yalnızım şimdi
Gittiğin yerlerde arama
Islak bir düşe sakla
Gece gözlerini çek üzerimden
Çürüyorken içimdeki tecritte
Bir Filistin gözlerin
Suskunluğun bin Filistin
Korkuyorum ben





V

Ödülsüz bir zafer gibi şimdi sessiz bitişin
Her gece ölmek gibi biçişin
Yetim durur zil zurna sevişmeler
Kendi terinde söner kırk derece ateşler
Sokaklar ıslak
Geceler kaypak
Şehirler yorgun
Bir aklımı bıraktım
Heybemde ne çok sen
Bit artık
Git artık
Tüken…!










sevgi kaya





"Şüphe aşkı kemiren tırtıl…koptu fırtına…gürledi gök..artık yırtıl…bu sana söylenecek son cıngıl.."