Ruh düşer
Ve düştüğü yerde son bulur bekleyişler.
An gelir sebatta dikilir kalır gözlerin.
Gölge boyu sıfır olmuş bir bakıştan silkinir
Sek sek için çizilmiş alçılarda beyazlanırsın.
Beyazlarında demlenir simam.
Özleme kilitlenir zamanım.
Dengeden açılan her bahis utanır,kimsesiz kalır.
Ve kimsesiz bir avlanışla ağlar atar kelebeklere.
Sen bilinmeyen bir yerin gölgesinde
Belli ki sessiz ve öylece
Tıpkı yazıldığı gibi dizlerin kucağında
Beklemenin şeffalığına sığınırsın.
Sıyrıldığım her merakın ardından
Mumlar dizerim pencereme .
Aydınlanmış bir terazinin tam da sağ yanında
Söner bir kaçı sessizce.
Ruh düşer
Ve düştüğü yerde sıfırlanır zaman.
Olmadığının anlatıldığı destanlar kadar acımasız karanlığımda
İnatla beklerim seni.
Dizlerim kucağımda belki ağlarım biraz.
Lakin susmayan bir cırcır böceğinin şarkısı kendime getirir beni.
Ruh düşer
Farklı yerlerde çırpınır kelebeklerimiz
Düşüşlerimizde can buluruz yeniden.
Beklemektir emelim kaçık bir aksan tutukluğuyla seni
Sen de hiç vazgeçme olur mu ey sevilen?