5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1742
Okunma
Çok gerilerde bir yerde bir zamanlar
Takibe alınmış inciler dizilmişti kalemime.
Sahipsiz midyelerin incinmişliğiyle gelip giden denizden kopup
Aslının merakıyla kıyılara sokulmak için kaçmıştı dalgalar.
Sonra parlayışlara meyletti arkada kalanlar.
Hiç bitmeyecekmişçesine süküt etti martılar.
Çirkindi sesleri belki.
Lakin güzeldi şarkıları.
Merakları eflatunca parladı mavide.
Dalgaların yüreği kıyıdaydı.
Denizin yüreği dalgalarda.
Martılar denize aşıktı.
Deniz dalgalara.
Dalgalar şarkıları severdi.
Martılarsa denizi.
İmkansızın iz sürdüğü bir çıkmazda durdular bir gün.
Anladılar ki hep sürecek bu gelgitler.
Kaçışlar dolusu umut gözlerken ufukta
Hepsi hüzünlenecek biraz.
Ve kıyıdan ne zaman geçse bir şair
Görünen bir hüznün gizinde sadece kaybolup
Yazacak....
Yazacak....
Cevap Yaz